Në shtëpinë e frymës

nga ROSE AUSLÄNDER

Në shtëpinë e frymës

Të hedhësh ura të padukshme

nga ti përkah njerëzit dhe sendet

nga ajri përkah fryma jote

Të flasësh me lulet

që dashuron

Të banosh në shtëpinë e frymës

një kohë lulenjeriu

përktheu: Arb Elo

Rose Ausländer

Im Atemhaus

Unsichtbare Brücken spannen

von dir zu Menschen und Dingen

von der Luft zu deinem Atem

Mit Blumen sprechen

die du liebst

Im Atemhaus wohnen

eine Menschblumenzeit

Vetëm

nga Roze Auslendër

Vetëm

Unë jetoj vetëm

me këngën

Pyetjet e mia

nuk mbarohen

Qielli përgjigjet

jo

po

Unë nuk di

ku zanafillet fundi

merr fund fillimi

përktheu: a priori

Rose Ausländer

Allein

Ich lebe allein
mit dem Lied

Meine Fragen
werden nicht fertig

Der Himmel antwortet
nein
ja

Ich weiß nicht
wo das Ende beginnt
der Anfang endet

(aus: R.A.: Ich höre das Herz des Oleanders. Gedichte 1977-1979, 1984)

Unë nuk di

nga Roze Auslendër

Unë nuk di

Unë nuk di

si dita merr

arratinë e tretet

në hiç

në natë

në hiç

Ditë e natë

unë nuk e di

prej ku për ku

hiçi

Prej ku

nxjerr unë

botën

lëvizje

e prehje

përktheu : a priori

Rose Ausländer

Ich weiß nicht

Ich weiß nicht
wie der Tag
sich verflüchtigt
ins Nichts
ins Nacht
ins Nichts

Tag und Nacht
weiß ich nicht
woher wohin
das Nichts

Aus dem
ich schöpfe
die Welt
Bewegung
und Ruh

(aus: R.A.: Deiner Stimmer Schatten. Gedichte, kleine Prosa und Materialien aus dem Nachlaß, 2007)